Main menu:

Categorieën

Archief

De eerste fotokes van Marieke

En de winnaar is….

Krista! :-)

We hebben eindelijk de tijd even kunnen nemen om de winnaar van onze pronostiek te kunnen bepalen…Net zoals bij de pronostiek van Joline hebben we ons gebaseerd op geslacht, gewicht en lengte. En daaruit blijkt dat Krista er het dichtste bij zat.  Zij gokte op een meisje, 3,000 kg en 49cm.

We keken dus eerst wie het geslacht allemaal juist had, daarna wie er het dichtste bij het geboortegewicht van Marieke zat en in geval van gelijkstand zou de lengte de doorslag geven.  Maar Nichtje Krista was er het dichtste bij, slechts 40 gram verschil.  Nonkel Kim werd eervol tweede met  een gokje dat slechts 60 gram naast het juiste gewicht zat. Collega Lies moest ook nipt de duimen leggen en werd derde in onze pronostiek.

Hieronder zien jullie het overzicht van onze gokkertjes die dicht in de buurt kwamen:

Ina De Schrijver

meisje

2,920 kg 120 gram

48,3 cm

Lies Mannaert

meisje

2,980 kg

60 gram

49 cm

Krista De Winne

meisje

3,000 kg

40 gram

49 cm

Nonkel Kim Claerhout

meisje

3,100 kg

60 gram

48 cm

Vera Staut

meisje

3,150 kg

110 gram

48 cm

3

De bevalling…

Eigelijk begon alles met een nieuwe monitorcontrole op maandag 16 april 2012.
De eindspurt was ingezet en de zwangerschap kon/mocht maximum nog twee weekjes duren,
anders zou onze kleine spruit op vrijdag 27 april met keizersnede ter wereld komen.
Tijdens de monitorcontrole zagen we dat er bijna twee centimeter opening was,
baarmoederhals volledig naar voren gedraaid en volledig verstreken.
We stonden er dus redelijk goed voor. De vroedvrouw heeft ons dan eens goed gestript wat ervoor zorgt dat de arbeid daardoor in gang kan schieten.
sNachts en het grootste deel van de dinsdag had ik verschillende harde buiken die pijnlijker waren.
Dat moesten dus al een soort van voorweeen zijn. Er zat wel nog geen echte regelmaat in.
Nadat ik Joline naar school gebracht had, besloot ik een stevige wandeling over de wekelijkse markt te maken. Het werd een toertje van bijna een ganse voormiddag, met een verwenontbijtje voor mezelf in de Jules Verne Grand Café :-).
Op de middag thuis heb ik dan een zalig ontspannend warm bad genomen. Toen bleek alle zeurende pijn op slag verdwenen.
Eens uit bad was de zeurende pijn er terug en sporadisch nog eens een pijnlijkere voorwee maar niks dat erop wees dat het zou gaan beginnen dinsdag.
Om 22u savonds kreeg ik ineens een wee van een heel ander kaliber.
Ik voelde onmiddelijk dat dit anders was dan voordien. De enige manier waarop ik het kon opvangen was door naar het toilet te gaan.
We besloten eerst om toch maar in ons bedje te kruipen en te zien hoe alles verder zou evolueren.
Al snel bleek dat deze (voor mij toch al stevige) weeën om de 10 a 15 minuten kwamen.Na overleg met het ventje, besloten we om Joline al naar mijn ouders te brengen om daar verder te slapen.
Intussen stak ik mijn laatste spulletjes in mijn valiesje en maakte me verder klaar om naar de materniteit te vertrekken.
De weeën werden sterker en ik moest ook al flink overgeven.
Rond middernacht kwamen we dan aan op de materniteit.
Voor de vroedvrouw was het al onmiddelijk duidelijk. Voor ons was alles begonnen…spannend!
We werden onmiddelijk aan de monitor gelegd voor een half uurtje en er volgde een eerste onderzoek naar de stand van zaken.
Ik bleek al 4 cm opening te hebben! Een droomstart volgens de vroedvrouw.
De weeën waren nog steeds wat onregelmatig en nog wel redelijk onder controle te houden. Een uurtje na het eerste onderzoek,
volgde een tweede onderzoek en daaruit bleek dat ik mooi op schema zat met weer een centimetertje ontsluiting erbij. Nog een uurtje later zaten we al aan 6 centimeter.
Het zag er allemaal naar uit dat dit een arbeid zou worden volgens het boekje…1cm erbij per uur. De vroedvrouw zei dat we het prima doen en was ervan overtuigd dat we voor 7u smorgens onze kleine spruit in handen zouden hebben.
Maar intussen bleef ik wel kampen met een redelijk grote en constante misselijkheid en overgeven. Ik had al eens een zakje met medicatie tegen de misselijkheid mogen drinken maar dat kwam er even later integraal terug uit dus geen avance.
De vroedvrouw bleef meezoeken naar een oplossing voor mijn misselijkheid en mocht mij toch nog één straffer middel geven tegen de misselijkheid via infuus.
Op het eerste zicht bleek dit goed te helpen en gedurende anderhalf uur ongeveer voelde ik bijna geen misselijkheid meer. Een verademing!
Maar toen veranderde alles weer en moest ik weer regelmatig overgeven, had ik geen kracht meer om de weeën weg te puffen en als ik ze dan al goed wegpufte werd ik misselijk door het puffen.
Rond 6u45 kon ik echt niet meer en heb ik een epidurale gevraagd. kHeb lang getwijfeld vooral omdat het eigelijk voornamelijk die misselijkheid was die me parten speelde, want de pijn kon ik nog redelijk wegblazen.
Een andere reden was dat ik sinds 4u ongeveer blijven steken was op 6cm en het dus allemaal wat stilviel.
Om 7u kreeg ik dan te horen dat ze de anesthesist gingen opbellen voor mijn epidurale.
Maar omdat het net overdracht van nachtshift naar vroege shift was, heeft het tot na 8u smorgens geduurd eer ik eindelijk mijn epidurale kreeg. Dat was eigelijk ook een vrij beangstigend moment, dat steken van die epidurale.
De anesthesist was een hele vriendelijke man, die alles wat hij deed goed uitlegde. Door de slapeloze nacht, het feit dat hij nog niet had kunnen eten al die tijd en het zien van het werk van de anesthesist kreeg mijn ventje het even moeilijk en moest hij ook even gaan liggen.
Maar toen dit alles voorbij was en ik mijn verdoving gekregen had, daalde er een zalige rust over me.
Ik kon eindelijk helemaal ontspannen en wat nog beter was: ik was volledig van mijn misselijkheid verlost :-)
Het werd zelfs zo relax dat we nog een uurtje ofzo kunnen slapen/dommelen hebben! Ik voelde op slag ook dat ik terug wat kracht kreeg en kon recupereren.
Ongeveer een uurtje na de epidurale moesten ze van mijn gyne mijn vliezen breken want dat was nog steeds niet gebeurd en ze bleken ook erg taai te zijn.
Samen met het breken van de vliezen moest ik ook een infuus krijgen met zeer lichte dosis wee-opwekkers omdat de arbeid wel serieus was teruggevallen en er dus geen schot meer in de zaak kwam.
Een half uurtje later kwam de vroedvrouw nog eens onderzoeken en wat bleek: op slag van 6cm naar 9cm. Het grote moment kwam echt wel dichterbij. Het was intussen ongeveer 10u30.
Iets voor elf uur had ik dan volledige ontsluiting en persdrang. We werden geïnstalleerd in de verloskamer en mochten meepersen.
Na 50 minuten persen, op een heel relaxe manier, werd ons Marieke om 11u50 geboren. Een prachtmoment! Zo sereen, ontspannen, ook relaxe gyne en fijne vroedvrouwen… De gyne heeft het jammergenoeg wel niet kunnen vermijden om een klein knipje te moeten geven.
We hebben een uurtje mogen skinnen op de verlostafel terwijl we moesten wachten op de placenta die nog wat vast zat.
Even werd het spannend en zag het ernaar uit dat ik de placenta onder narcose zou moeten laten verwijderen. Maar gelukkig kwam hij door massage van de vroedvrouw en zachtjes meepersen van mijzelf toch voorzichtig los en was een narcose dus gelukkig niet meer nodig!

We moesten na de bevalling nog even onder toezicht blijven op het verloskwartier en konden volop genieten van de rust en onze flinke kleine meid!
Rond 16u30 werden we dan naar onze kamer (aan de andere kant van het ziekenhuis) gebracht.
Intussen is ons meisje 1 dagje oud en genieten we met volle teugen!
Grote zus kwam al 2x op bezoek en is zo fier op haar kleine zus! Ze vraagt elke dag of Marieke al mee naar huis mag! Dat belooft :-)
Als alles goed blijft gaan, mogen we zondag al naar huis! We kijken ernaar uit!

De borstvoeding is goed gestart, al moest ons meisje wel wat zoeken in het begin om goed aan te happen.
Ze zit nu op een schema van elke twee uur nieuwe voeding, wat moet omdat ze intussen minder dan 3 kilo weegt.
Het is echt een kleine poppemie maar ze doet het prima hoor! Enkel die verdomde krampjes weer hé…maar ja, welk babietje heeft daar geen last van?!

Het belangrijkste is dat ons meid kerngezond is en heel blij zijn met ons complete gezinnetje!
Aftellen naar de thuiskomst!

Marieke is geboren!

Op woensdag 18 april om 11u50 werd ons tweede dochtertje Marieke geboren. Het was een heel intense prachtige gebeurtenis! Meer nieuws en fotootjes volgen later wel, maar eerst genieten we nog even van onze kraamtijd op de materniteit!

Monitor op 16 april 2012

Na een zondag op maandagnacht met verschillende harde buikjes ging het ook overdag (onregelmatig weliswaar) verder met hier en daar een harde buik.  De mooie (weliswaar niet pijnlijke) harde buikjes vanmiddag waren redelijk voor niets blijkbaar…aan de monitor alles superkalm, volledig ontspannen buikje, erg rustig babietje…alles was in orde, maar geen vorderingen tegenover de monitor van verleden donderdag…verstreken baarmoederhals, naar voren gekanteld en net geen 2cm opening…
De vroedvrouw heeft me wel eens goed gestript opnieuw dus we zien wel zeker? Het strippen was deze keer wel een erg pijnlijke bedoening en het doet nu nog altijd wel goed pijn daar hoor…maar ach, alles voor de goede zaak zeker? ;-)

Woensdag nieuwe monitorbeurt. En leuk toemaatje is dat woensdag mijn vroedvrouw op dienst is die mij ook thuis begeleidt als zelfstandige vroedvrouw. Altijd aangenaam om iemand te hebben die je al goed kent hé!

Vals alarm

8u:

Sinds 4u vannacht lag ik klaarwakker… aanvankelijk voor een plasje (zoals gewoonlijk… :roll: )
Maar rond kwart na vier met een regelmaat van om de 10 minuten (oefen)weeen gekregen. Zeker nog niet echt zwaar pijnlijk ofzo maar wel met een mooie regelmaat.
Ben nog mooi ontspannen, pijn is zoals van maandstonden die toch wel goed doorbreken, maar dragelijk.
We zitten nu zowat met de handen in het haar: wat doen? Ventje thuis laten blijven vant werk of toch maar gewoon de dag laten starten en zien wat het brengt? Wat is er nu het belangrijkste? De regelmaat waarin “het” komt (ja ik zeg het want geen idee of het om oefenween of beginnende echte weeen gaat :oops: ) of de intensiteit?

Moeilijk om beslissen hoor als je niet zeker weet wat er nu gebeurt en of het zal doorzetten weet niemand natuurlijk! Voor tzelfde geld hou ik mijn ventje thuis en blijkt dat het halverwege de dag terug stil ligt. Maar waar ik me druk om zou maken is dat em naar twerk vertrekt (brussel, 1,5 u onderweg met de trein ongeveer overdag) en dat ik hier dan moet zitten wachten en stressen van: waar blijft em nu? Want tis dan dat ik gespannen ga lopen mijzelf kennende! :oops:

8u30:

net voor de zekerheid even telefonisch geinformeerd bij de materniteit…mijn grootste dilema was: tventje naar twerk laten vertrekken of niet?
Daar raden ze aan om hem toch thuis te laten blijven :-) Wie weet…

19u:

We zijn dan toch nog maar eens voor een monitorke gereden omdat ik toch wel erg onzeker ben over wat er nu gaande is. Niet zozeer ongerust, maar wel onzeker of over er nu iets begonnen is of niet… Dat ik nog niet ging moeten blijven had ik wel verwacht, maar kwou toch wat meer “duiding” over de situatie…(ok misschien belachelijk van mij maar foert, ik moest echt weten waar ik stond!!)

kHad pech met de vroedvrouw, kvond het maar een zuurpruim. In vergelijking met de monitor van gisteren was er een superonregelmatige lijn voor weeenkracht. Maw: gisteren nog geen activiteit, vandaag dus duidelijk wel. Maar het schommelde tussen extra lage waarden van 6 a 7 tot een grotere piek van 70. Die 70 was eenmalig, voor de rest waren de pieken rond de 50. Voor het eerst had ik tijdens de monitor ook bovenaan mijn buik echte harde pijnlijke buiken, maar wel allemaal nog dragelijk wel te verstaan.
Enfin tegenover gisteren nu volledige baarmoederhalsverweking. Ik dacht dat die gisteren al volledig verstreken was, maar blijkbaar bleek het gisteren nog 1cm lang te zijn (wat ook niet veel meer was natuurlijk). Verder had ik nog net geen 2cm opening, tegenover de 1cm van gisteren. Dus die 2cm is wel zo goed als bereikt intussen ;-)

Maw wel wat vooruitgang maar nog niet echt in gang dus…

Eerste monitorbeurt op 39 weken

Hier zijn we dan terug se…we zijn na de monitor nog een snel mc donaldske gaan doen onder ons tweekes (lekker ongezond :p)

Dit is het nieuws: de baby scoort 10 op 10 want heel bewegelijk en supergoede harttoontjes, dat viel hen onmiddelijk op!
Nog geen enkele wee-activiteit want de hoogste “piek’ was 17 wat voor zover ik begrepen heb niks is eigelijk.
We mochten zelf kiezen of de vroedvrouw ons zou onderzoeken en ik wou wel een stand van zaken dus heb het laten doen.
En wat bleek tegen mijn verwachting in: volledige verweking, baarmoederhals is volledig zacht, al volledig naar voor gekanteld (dus weg van de anus, wat zeer goed zou zijn volgens die vroedvrouw), ze voelde al rechtstreeks het hoofdje en kheb al een goede centimeter opening. Alles is dus optimaal aant vorderen, zonder dat ik daar enig voorgevoel van had…ze heeft heel voorzichtig mijn vliezen al een beetje gestript met 1 vinger. Ze zei dat als ze echt zou willen zou ze het met twee vingers kunnen doen maar dan zou ik fel pijn hebben dus dat ging ze nog niet doen. Twas een vrij oude vroedvrouw, samen met een studente, maar erg vriendelijk!
Dus buiten mijn verwachtingen was het heel bemoedigend positief nieuws!

(bij deze klink ik op dit nieuws met een nieuw glaasje gini… )
Maandag (als ik nog niet bevallen ben) nieuwe monitorbeurt

Paasweekend

Ook tijdens het paasweekend is er niet veel veranderd hier in de buik.  Alles is erg rustig.  Of het nu stilte voor de storm is, of gewoon nog erg rustig, geen idee.  We zien wel wat er komt!
Ik mag vandaag trouwens bellen om een afspraakje te maken voor onze eerste monitorbeurt, komende woensdag.

Maar zelfs een leuk dagje Plopsaland met een keertje in de nogal hevige schildpadattractie heeft niks te weeg gebracht dus ons kleintje zal zich nog niet willen wagen aan de buitenwereld :-)

Verder schrap ik nu per dag een vijftal jongensnamen en meisjesnamen en kan er nog steeds een pronostiekje gewaagd worden zolang de baby niet  geboren is.  Vanzodra de geboorteberichtjes de deur uitgaan is het natuurlijk gedaan met pronostiekjes sturen 😉

laatste echo op 38 weken

Vanmorgen zijn we opnieuw op controle geweest bij de gyne. Alles was weer prima in orde! Baby doet het prima, weegt nu ongeveer 2,950 kg maar de gyne zei wel dat die laatste weken de metingen het minst nauwkeurig zijn van allemaal dus dat we ons daar niet te fel op moeten vastpinnen. Maar kindje zit perfect op schema, niet extreem voor, ook niks achterop dus meer moeten we niet horen hé!
De placenta begint wel aan de zijkanten te verkalken maar niet meer dan wat normaal is zo op een einde zwangerschap.
Ook mijn vruchtwater begint te verminderen, maar weerom heel normaal voor een einde zwangerschap.
Het hartslagje sloeg nog steeds heel erg regelmatig aan 167 slagen per minuut en ook de bloedtoevoer via de navelstreng was zeer sterk wat een zeer goed teken is ook! :-)
Niks dan goede punten dus!
We weten ook de resultaten van de “wisser” die ze vorige week gedaan heeft en die was ook prima in orde dus dat wil zeggen dat we geen antibiotica moeten krijgen als we gaan bevallen :-)

Het is vanmorgen ook de laatste consultatie geweest bij onze gyne voor de bevalling. Volgende week is ze in vakantie dus wordt de laatste echo veranderd in een monitor tijdens de consultatie-uren van de gyne die haar vervangt tijdens haar verlof. Dus als het nodig is, kan die nog verdere opvolging voorzien. Volgende week zou één monitor volstaan volgens de gyne. De week na de paasvakantie zal dat (als ik nog niet bevallen ben) opgedreven worden naar 2 a 3 monitorbeurten per week. Voorlopig wijst nog niks in de richting van een vroegtijdige bevalling, maar dat kan volgens de gyne ook snel veranderen…

Pronostiek reglement

Omdat er uit verschillende hoeken vragen komen over het “reglement” van ons pronostiekje, zal ik het even verduidelijken.

We zullen, na de geboorte, eerst selecteren op basis van het geslacht, daarna het gewicht en ten slotte de lengte. Wie daar uiteindelijk het dichtstbij zit en de bijdrage van 1 euro betaald heeft (voor het eerste spaarpotje van ons prutske), wint de fles champagne.

Om het nog een beetje leuker te maken, hebben we beslist dat we per geldig gokje dat we binnenkrijgen zowel een jongensnaam als een meisjesnaam zullen schrappen uit ons namenlijstje. Zo komen jullie stap voor stap ook dichter bij onze gekozen naam.

Veel succes allemaal en laat de gokjes maar binnenstromen ;-)